zaterdag 16 mei 2009

Leegnestsyndroom

Ons nieuwe vogelhuisje is dit jaar in gebruik genomen door twee koolmeesjes. Na veel heen en weer gevlieg met takjes, bleef het een paar dagen stil. Nadat wij terug kwamen van onze meivakantie hoorde we gepiep uit het huisje komen en zagen we pa en ma koolmees heel veel heen en weer vliegen met wormpjes. De kleintjes waren geboren!

Dagen lang vliegen de meesjes heen en weer en het gepiep werd luider en luider.

Ik hoopte dat ze zouden wachten met uitvliegen tot het weekend, zodat ik de kleintjes op de foto kon zetten.

Afgelopen vrijdag (toen ik dus vrij was) tikte de buurvrouw op het raam. Bleek dat 1 al uit het nestje was en door haar kat gepakt was. Ze heeft het vogeltje gevangen en in een bakje bij ons terug gebracht. Ik wist niet goed wat te doen, want het huisje openen was geen optie, dan zouden alle kleintjes eruit vallen. Daarom het kleintje maar op een takje gezet, waarna die wegfladderde en op de balk ging zitten poseren. Wat een schatje:


Na hier een tijdje te hebben gezeten vloog tie weg. Zo te zien had de kat geen blijvend letsel aangebracht en was dit meesje dus gered!



Pa en ma Koolmees gingen gewoon verder met het voeren van de rest van de kleintjes, hier zie je dat een smakelijke langpootmug wordt geserveerd...



Jammie


Hee pa, waar ben je nu.....mmmmm.....ik wil ook wel die wijde wereld in....




durf ik...


ja daar ga ik....


hee was is m'n broer?


o daar is tie, daar wil ik ook naar toe!


ja daar ga ik ook....


pfffff ff bijkomen van die jump

Wat is de wereld groooooooot.







Er bleven maar kleintjes uit het huisje komen. Inmiddels zijn er al 7 (!) uitgevlogen. Pa en ma Mees vliegen echt als een gek heen en weer om het hele gezin in de gaten te houden. Na heel veel gekrijs blijkt dat weer een kat op de loer zit, die kon ik gelukkig op tijd wegjagen.

Tot mijn verbazing verscheen er weer een koppie uit het huisje. Dit was echter geen held, hij wilde zo graag uitvliegen, maar durfde niet.





Pa Mees kwam nog maar eens voeren.


En eindelijk dan toch....wat een schatje, nog zooooo klein.



Pa (of ma) Mees kwam nog een smakelijk hapje brengen....






En toen kwam er toch nog 1, dit bleek echt de laatste te zijn. Dus 9 in totaal.


3 opmerkingen:

  1. Hoi Judith

    Wat een schitterend (beeld) verhaal met prachtige foto's oooh wat fijn dat je dit hebt mogen vastleggen zeg mmmm en nu was ik niet eens in de buurt, maar wel weer op vrijdag he!

    veel liefs
    yvonne

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo Musketiertje,
    Wow wat een super gave serie.
    Zo vertederent die kleintjes die nog zo lekker wollig in de veren zitten.
    Goed gedaan trouwens om de kleine te redden en weer in de boom te plaatsen.
    Super serie.......zoals altijd :-)

    Liefs, Karina

    BeantwoordenVerwijderen
  3. De vraag is of het koolmeesje het gered heeft, want nu moet die zelf opzoek gaan naar voedsel. En of die daar klaar voor is... Maar je hebt in ieder geval wel een goede daad verricht!
    De eerste voer foto's zijn onscherp naar mijn idee wat erg jammer is. Dat het lastig is om deze vogels mooi scherp op de plaat te krijgen weet ik ook, heb zojuist van het weekend ook mijn eerste koolmeesjes geofotografeerd.

    Groeten Robbie Veldwijk

    BeantwoordenVerwijderen